Het boek vertelt
Twee weten meer dan één, in simpele woorden. De collectieve kennis van de crowd (groep mensen) kan groter zijn dan een individu of van een groep experts. Dit boek probeert de lezer er van te overtuigen dat collectieve wijsheid gebruikt kan worden voor je business, voor de markt of gewoon om een probleem op te lossen. En dat we niet altijd op expertise af moeten gaan.

De kracht van…
De volgende vier elementen vind ik zeer interessant uit de theorie Wisdom of Crowds

De kracht van het gemiddelde
Het gemiddelde cijfer van de klas? Gemiddelde snelheid van de auto? Het gemiddelde blijft het gemiddelde. Maar door middel van de crowd en in de juiste condities (zie punt vraagtekens) kun je hiermee de toekomst redelijk voorspellen. Daarbij moet je denken aan voetbalwedstrijden of een verkiezingsstrijd. Het blijkt namelijk dat het gemiddelde van alle deelnemers, vaak dichtbij de uiteindelijke uitslag ligt. Zie verhaal 1: Het gemiddelde.

De kracht van collectieve kennis
Met de meeste dingen is het gemiddelde maar een middelmatig getal. Met besluitvorming is het vaak anders. Schets een probleemsituatie aan de crowd en een deel van de mensen zullen uistekende oplossingen aanbieden, en misschien ook nog eens te combineren. Daar waar één persoon waarschijnlijk het probleem niet kon oplossen.

De kracht van imitatie
Een voorwaarde om de collectieve wijsheid te gebruiken is onafhankelijkheid van elkaar. Imitatie is hiervan een vijand (zie verhaal 2), omdat mensen elkaar (on)bewust beïnvloeden, beïnvloed dit ook de deelname van personen. Dit kan uiteindelijk schadelijk zijn voor het eindresultaat, maar je kunt deze kennis ook in je voordeel gebruiken (voor bijv. marketing).

De kracht van medezeggenschap
Naast collectieve wijsheid heeft de Wisdom of Crowds een belangrijk voordeel voor als je bijvoorbeeld een werkgever bent. Laat medewerkers mee beslissen in interne beslissingen die er toe doen. Bijvoorbeeld bij problemen, uitdagingen en innovaties. Verantwoordelijkheid wordt op deze wijze een manier van comforting voor eigen medewerkers.

Mijn vraagtekens?
Naast interessante items heb ik ook een aantal vraagtekens staan bij onderdelen van de theorie.

De juiste condities?
Om collectieve wijsheid onder een ‘grote’ groep mensen te vormen (bijv. de kracht van het gemiddelde), moet de situatie en de crowd voldoen aan de volgende vier condities.

1. Diversiteit van mening.
2. Onafhankelijk.
3. Decentralisatie.
4. Aggregator.

Hoe creëer je deze condities keer op keer? Hoe zorg je dat imitatie geen vat heeft op de crowd? Uit hoeveel mensen moet een crowd bestaan? Hoe groter, hoe moeilijker? Decentralisatie zonder controle?

Kan iedereen het toepassen?
De grootste vraag van allemaal, kan iedereen het toepassen? En hoe bereik je dan zo’n groep?

De meningen van andere bloggers
Om deze blogpost te voorzien van een beetje collectieve wijsheid, volgen hier een paar korte quotes van andere blogs.

Ruben Timmermans is enthousiast over Wisdom of Crowds en vind het boek motiverend genoeg om het te verkopen aan ‘tegenhangers’.

“omdat de ideeën die Surowiecki in The Wisdom Crowds uitlegt en motiveert zo vanzelfsprekend lijken en inspirerend zijn, dat je het boek eigenlijk alleen nodig hebt als backup.”

Maar ook bij Ruben worden de condities niet concreet genoeg.
“Zoals je zegt, het is niet makkelijk aan de voorwaarden te voldoen. Maar belangrijker: die verschillen per case, en zijn daardoor ook niet bij voorbaat als onmogelijk of moeilijk te bestempelen.”

Op de blog van Ruben is een discussie te vinden over de theorie, waarbij Ruben (the believer) in discussie gaat met een non-believer.

Jeroen Mirck schreef op 28 januari voor de Adfoblog dat hij niet geloofde in The wisdom of crowds, zie quote. Echter begon hij er toch in te geloven, door een eigen artikel te schrijven doormiddel van co-creatie. Ik ben het echter wel met Jeroen eens, dat de theorie nooit ALTIJD kan werken.

“De vraag is echter of ‘the wisdom of crowds’ ook echt altijd werkt in de praktijk. Al researchend kwam ik op de Wikipedia-pagina van Surowiecki’s boek, maar wat trof ik daar aan? Een door de massa samengestelde omschrijving van dit boek, inderdaad. Maar wel met een waarschuwing van de Wikipedia-redactie: “This article is written like an advertisement. Please help rewrite this article from a neutral point of view. Mark blatant advertising for speedy deletion.”

Polle de Maagt schrijft over de crowds vs. The law of the few, waarbij hij toegeeft gecharmeerd te zijn van beiden technieken. Hij licht ook toe waarom sommige mensen angstig tegen over Wisdom of Crowd staan.

“Een van de meest gebruikte tegenargumenten is de Frans-Bauer-verdediging: als je de massa laat bepalen wordt Frans Bauer minister president. Niet zelden oppert de andere partij dan dat het een elitaire gedachte is om te denken dat de massa enkel dom is, waardoor de discussie vaak een vervelende wending krijgt. Maar er zijn ook wel wetenschappelijk onderbouwde tegenargumenten: herd behaviour en groupthink om te beginnen.”

Twee aansprekende verhalen uit het boek

Verhaal 1: De kracht van het gemiddelde
Het boek omschrijft een veemarkt waar bezoekers mogen raden naar het gewicht van een rund. Zo kunnen ze een prijs winnen. Zowel ervaren personen (slagers) als onervaren bezoekers doen mee met deze gokwedstrijd. Alle deelnemers geven onafhankelijk van elkaar een gewicht op.

De winnaar ging uiteindelijk met de prijs naar huis, na het verwerken van alle gegevens. Er blijkt echter iets opmerkelijks, het gemiddelde van alle gewichten komt (bijna) overeen met de werkelijkheid. Dichterbij het gewicht dan de winnaar had opgegeven.

Verhaal 2: Gevaar van imitatie
Iets wat we regelmatig zelf mee maken. Wanneer een restaurant leeg is gaan we er niet heen. We denken dat het restaurant niet goed is qua service, eten, personeel, etc. Is dit werkelijk zo of imiteren we de mensen? Terwijl men het andere restaurant misschien niet eens heeft geprobeerd.

Aansprekende quotes
Het boek bevat met betrekking tot het onderwerp een aantal interessante quotes, die ik graag wil delen. Dezen mogen uiteraard aangevuld worden.

“ With most things, the average is mediocrity. With decision making, it’s often excellence. You could say it’s as if we ‘ve been programmed to be collectively smart.”

“Groups that are too much a like find I harder to keep learning, because each member is bringing less new information.”

“Under the good conditions, imperfect humans can produce near-perfect results.”

Bron: The wisdom of Crowds, by James Surowiecki, 2004