Gevoel is tof, je kunt er meer dingen mee dan dat je denkt. Alleen is gevoel een soort taboe in onze wereld, waar alles om logica en rationaliteit draait. We worden aangeleerd dat het beter is om de te discusseren dan op je gevoel af te gaan, of om kritisch te kijken / reageren ter zelfbescherming i.p.v. kansdenken en gewoon doen. Kortom: gevoel is voor velen onderontwikkeld. En daarom twee video’s om je gevoel te prikkelen.
Mensen bellen, vrachtauto’s rijden voorbij en het stressniveau ligt hoog vandaag. Soms lijkt alles aan me voorbij te schieten, de wereld draait door, terwijl ik expres mijn wereld langzamer laat draaien. Zoals de as van een wiel veel minder moeite hoeft te doen om rond te draaien, dan de buitenkant van het wiel. Ik wil je uitdagen om een oefening te doen: Probeer 3x op een dag tegen jezelf STOP te zeggen, doen dan niets meer, sta zo stil als een standbeeld en denk nergens meer aan. Bij elke gedachte ga je weer terug naar het niets denken. Ga na een paar minuten weer verder.
Probeer het nu eens, STOP!
Als je dit een paar keer doet zul je meerdere dingen zien. Wat dat is laat ik aan jou over, want als ik het nu vertel, is het veel makkelijker om de oefening niet te doen.
Hoe druk je bent bepaal jezelf. Na verschillende time-management boeken en workshops leek de boodschap steeds duidelijker. Drukte zit tussen je oren. Jij bepaalt of je het druk hebt en vooral vindt. Je kunt je laten sturen door andere mensen of je ongemakkelijk voelen bij alles wat je nog moet doen. Hoe jij daar mee omgaat is hoe je het ziet.
Fascinerend is het, dat werkelijkheid niet bestaat, maar dat er alleen waargenomen werkelijkheid bestaat. Dat betekent dat wij de wereld zien op onze eigen manier, waardoor iedereen ‘eigenlijk’ op een andere wereld leeft. Hetgeen wat ook vaak de oorzaak is voor de nodige ruzies. Ik zie dingen die jij niet ziet. Hetzelfde geldt voor kleurenblinden, iemand ziet het verschil tussen rood en groen niet, maar wat ziet hij nou, rood of groen? Dat is zijn wereld en niet die van jou.
Waarom doe jij wat je doet? Waarom doe je zo druk? Wij reageren op de wereld, op de manier waarop wij hem zien. Wil je veranderen? Wil je minder stress? Wil je een doel? Verander dan de manier hoe je naar de wereld kijkt en je zult zien dat alles mogelijk is.
Weet je wat ik echt briljant vind! Fruit. Neem nou bijvoorbeeld een appel. Het doel van de vrucht is om de zaden van de appelboom te beschermen, maar zodanig dat de zaden ook weer op de juiste plaatsen voor kunnen belanden om te ‘ontkiemen’. Dat is toch briljant!
Laatst heb ik een half uur vol verbazing naar een Ananas zitten kijken. Hoe complex, maar tevens simpel is deze vrucht opgebouwd en ontwikkeld. We eten hem gewoon, zonder er bij stil te staan, maar ik vind dat stilstaan juist prachtig. Een ananas, knappe vent al kan je dat uitvinden.
Eet smakelijk!
Vandaag, 27 juli, ben ik ontsnapt uit het gips. Voor 8 weken lang had ik een innige relatie met de bank en met het gips rondom mijn been. De eerste twee weken waren een hel, het slapen ging slecht en alles wat vanzelfsprekend was, was dat ineens niet meer. Lopen, koffie drinken, wassen en dan heb ik het nog niets eens over naar de wc gaan.
Wat me heeft verbaasd is de gewenning. Nadat mijn nietjes uit de kniewond waren gehaald en het gips vervangen was, ging alles bergopwaarts. Lopen ging steeds beter en ik kon steeds meer en meer. Het lopen zonder krukken was een echte mijlpaal, twee handen vrij! En ook kon ik zelf weer douchen, zonder hulp (wat fijn!). Wat echter niet veranderde was mijn bewegingsvrijheid. Verder dan 200 meter kon ik niet lopen zonder buitenadem te raken en een dikke voet te krijgen. Ik was dus beperkt.
Maar dat went. Dat alles uiteindelijk went, dat wist ik wel. Maar zo snel. Binnen 6 weken was ik gewend aan het constant binnen zitten en af en toe naar buiten gaan. De beperking voelde niet meer als een beperking, maar als normaal. En nu ik bevrijd ben uit het gips voelt elke stap als een sprong vooruit, ik ben zo blij dat het gips eraf is. Ik ben zo blij als ik mijn knie weer een beetje kan buigen, ik ben zo blij dat ik weer recht op een stoel kan zitten en dat ik mijn been gewoon laag op de grond kan houden. Ik ben zo blij als een klein kind met al deze kleine stapjes. Wat fantastisch, ik voel me een blij man. Ik zou zeggen, lang leve de knie-operaties.
Vorige week werkte ik op locatie in Nieuwegein. Ik zou oorspronkelijk beginnen om 10 uur, maar vanaf het moment dat ik de a4 op reed stond ik in de file. Als snel wist ik dat 10 uur niet meer haalbaar was en vanaf dat moment kun je er ook niets meer aan doen.
Sowieso erger ik me niet echt aan files. Als je maar vooruit gaat dan is het goed, had je maar eerder weg moeten gaan. Wat ik me wel realiseerde is dat het nieuwe werken en dan met name het flexwerken het fileprobleem op kan lossen.
Ten eerste kun je werken waar je wilt. Zo werk ik vaak thuis en bij de Cowork Company. Ik heb internet en een laptop nodig, meer niet. Ten tweede kun je bepalen wanneer je werkt. In mijn geval als ondernemer kan ik om 10 uur ’s ochtend beginnen of om 10 uur ’s avonds. In de baas zijn tijd is dat wat lastiger. Wel kun je bij het terecht komen in een file uitwijken naar een flexplek. Daar zou de baas eigenlijk geen moeite mee moeten hebben. Of toch wel baas?
Begin maart was ik op de Leiden Linkedin netwerkborrel. Gewoon om weer eens andere Leidse ondernemers te ontmoeten.Een salesmanager van de DHL vroeg aan mij waarom ik naar deze netwerkborrels ga en waarom we Open Coffee Leiden hebben opgezet.
Het antwoord is eigenlijk heel simpel: Als ik niet ga, dan besta ik niet. En wie moeten de Leidse ondernemers dan bellen voor een website?
Sinds enige weken noem ik mezelf een ontkiemer. Want al jaren probeer ik andere te helpen groeien op het gebied van websites, problemen, persoonlijk en tegenwoordig hoort daar ook ondernemen bij. Dat soort (leuke) dingen gaan nu eenmaal vanzelf, en daarom is het bewust bezig zijn met het proces een blogpost waard. Bij deze mijn proces waar ik starters en MKBers laat groeien en waar we samen succesvergrotende ideeën bedenken en vooral doen.
Afgelopen tijd heb ik met o.a. Ton Bil, Hans Blaauw, Tijs Teulings, Maurtis von Heijden gesproken over ideerealisatie en het behouden van de vrijheid om ideeën te genereren. Opvallend was dat veel mensen dit probleem herkennen of hebben en dat het soms heel lastig is om daar mee om te gaan. In de gesprekken kwamen vijf verschillende strategieën naar boven voor het realiseren van ideeën.
Wil jij nog een andere strategie toevoegen?
Veel mensen hebben een ideeën, maar een idee zonder realisatie is niets waard. Een idee waar niets mee gedaan wordt levert energie op, maar voegt in feite niets toe aan deze wereld. Je moet ervoor zorgen dat een idee gaat leven, dat een idee werkelijkheid wordt.
Heb je bijvoorbeeld een idee voor het fileprobleem, dan kun je dit niet oplossen door het idee te hebben. Dit probleem kun je oplossen door het uit te voeren, want jij bent niet degene die het fileprobleem veroorzaakt, dat zijn wij.
Is het hebben van een idee dan niets waard? Nee! Een idee hebben is de eerste stap naar het realiseren.